Bladerend door wat oude edities van Runner’s World lees ik de kop boven een artikel in een uitgave uit 1998: “Iedereen gaat hier onderweg wel een keer dood”…
Marathon Terschelling 2008, 42 km met Twombly
De redactie van het maandblad voor hardlopers vond het blijkbaar een goed idee de zwaarste marathons van Nederland op een rijtje te zetten en kon natuurlijk niet voorbij aan de Marathon van Terschelling. Deze ‘Berenloop’ -tijdens de viering van het Willem Barentsz-jaar in 1997 voor het eerst georganiseerd- heeft de reputatie ‘zwaar’, maar dit is volgens insiders nog te zachtjes uitgedrukt. Inmiddels maken we ons op voor alweer de elfde Berenloop, op 4 november 2007.
Zwaar? Ach, in de duinen tussen de Boschplaat en Midsland is het parcours wat heuvelachtig en vanaf kilometer drieëndertig – als elke marathon gaat beginnen – moet je het strand op. Bij deze laatste hindernis krijgt menige deelnemer het dringende verzoek van de benen om het wat rustiger aan te doen. Hier zak je weg in het mulle zand, maant de wind je tot stilstand en is de strijd tussen mentaal en marathon inmiddels een aardige veldslag geworden.
Maar beste insiders, even onder ons, deze marathon is de laatste jaren toch helemaal niet zo zwaar geweest? De ‘zuidwester’ bleef liggen waar hij lag, en kou en regen hielden het om de een of andere reden steeds voor gezien. In november 2006 leek het wel voorjaar op Skylge en moest je oppassen dat je aan de meet niet te hard werd omhelsd met je verbrande nek.
Stonden er in 1997 een kleine achthonderd mannen en vrouwen aan de start, op 4 november 2007 zullen dat er naar verwachting vierduizend zijn. Vierduizend mannen en vrouwen die over een maand of drie hun training serieus gaan oppakken, lange duurlopen secuur in hun agenda schrijven en elke dag een blik werpen op de koelkast met het schema. Naarmate de datum van ‘Terschelling’ nadert, komt ook het ‘eilandgevoel’ steeds dichterbij. Want wat is er nou mooier dan een marathon lopen op dit eiland, waar je zo vaak vakantie hebt gevierd, ‘s nachts tijdens Oerol stond te blauwbekken, op het Groene Strand je vlieger opliet en waar je bij Hessel vaker dan eens bent doorgezakt? Dit eiland, je veilige haven na een lange zeiltocht. Dit eiland, waar je vele duurlopen heb afgelegd tussen de kiekendieven, visdiefjes en cranberry’s …
Hoe hard het straks ook waait, hoeveel regen er ook valt, hoe koud het ook is; op Terschelling is een marathon nooit zwaar.